Buitenlandse documenten zoals geboorteakten of huwelijksakten kunnen niet zonder meer gebruikt worden in Nederland. In de meeste gevallen worden ze eerst beoordeeld op vorm (legalisatie) door de Nederlandse ambassades in de landen van herkomst. Tot 2006 werd in een vijftal ‘probleemlanden’ tevens de inhoud van de documenten onderzocht (verificatie). Sinds de Raad van State dit beleid afwees, is de gang van zaken in alle landen gelijk: legalisatie is standaard terwijl verificatie alleen plaatsvindt als de instanties in Nederland die de documenten gebruiken (gemeenten en IND) twijfelen aan de juistheid van de inhoud. Het onderzoek van Regioplan wijst uit dat het ‘bouwwerk’ van het nieuwe beleid staat, maar dat nog verbetering mogelijk is bij de uitwerking ervan.