In de gemeente Woerden is er sinds de jaren negentig veel aandacht voor het thema handhaving. Dat resulteerde onder meer in een nota Integrale Handhaving en enkele deelnota’s. De rekenkamercommissie heeft Regioplan opdracht gegeven te onderzoeken hoe de uitvoering van deze nota’s is verlopen, hoe de informatiestroom richting raad verliep en of er verbeteringen wenselijk en mogelijk zijn in dit verband. De rekenkamercommissie concludeert naar aanleiding van het onderzoek dat de handhaving in Woerden onvoldoende is opgezet en vooral ad hoc wordt uitgevoerd.

De samenwerking tussen ondernemers op bedrijventerreinen en in winkelgebieden komt vaak moeilijk van de grond. Toch is door samenwerking belangrijke winst te behalen en is er bovendien op terreinen als veiligheid, ruimtelijke kwaliteit, promotie en marketing veel te doen in aanvulling op datgene wat de overheid wordt geacht te doen. Een in het buitenland beproefd concept hiervoor waarbij ondernemers verplicht bijdragen aan gezamenlijke investeringen, is het Business Improvement District (BID). Regioplan onderzocht voor het Ministerie van Economische Zaken het draagvlak hiervoor, de mogelijke vorm van een BID in de specifieke Nederlandse context en de voorwaarden waaraan een BID moet voldoen.

Tweederde van de gemeenten waar tijdelijke werknemers uit het buitenland verblijven, heeft problemen met de huisvesting van deze groep. In opdracht van de VROM-Inspectie is onder alle gemeenten in Nederland een vragenlijst uitgezet om de problemen te inventariseren. Aan het onderzoek hebben 139 gemeenten meegewerkt. In ruim de helft van deze gemeenten wonen of werken tijdelijke werknemers uit het buitenland. De huisvestingsproblematiek is vooral aanwezig in de provincies Noord-Brabant, Limburg, Noord-Holland, Zuid-Holland en Zeeland. Een tekort aan passende huisvesting en gebrekkige en ondeugdelijke huisvesting worden als de grootste knelpunten gezien. Ondanks dat de meeste gemeenten handhaven en/of beleid hebben ontwikkeld, wenst een aanzienlijk deel van de gemeenten (aanvullende) maatregelen om de tekorten, mistanden en overlastsituaties tegen te gaan.

De Alliantie (voorheen De Dageraad) heeft voor de Wilhelminastraat 78 tot en met 94 een hernieuwd bewonersonderzoek laten uitvoeren. In het najaar van 2004 vond het eerste onderzoek plaats. In dit onderzoek is vooraf extra aandacht geweest voor de informatie over de ingrepen, de keuzemogelijkheden van bewoners en de consequenties ervan. De keuzemogelijkheden die de Alliantie heeft toegelicht zijn: terugkeer naar een hoogniveau renovatiewoning, terugkeer naar een nieuwbouwwoning of definitief verhuizen. Het hoofddoel van het onderzoek was het achterhalen welke voorkeur bewoners hebben bij de aanpak van de panden in de Wilhelminastraat. Uit de interviews met de bewoners blijkt dat het draagvlak voor hoogniveau renovatie het hoogst is.

Het aantal allochtone ouderen in Nederland stijgt, zowel absoluut als relatief. Voor de gemeente Delft was de herstructurering van een wijk met veel allochtone ouderen aanleiding een woningbehoeftenonderzoek te laten uitvoeren onder deze specifieke groep Nederlanders. Onder andere door middel van groepsgesprekken heeft Regioplan van ouderen uit acht etnische groepen de huidige en gewenste woonsituatie in kaart gebracht. Allochtone ouderen blijken zo lang mogelijk zelfstandig te willen blijven wonen. Zij hebben door hun culturele achtergrond een aantal bijzondere wensen ten aanzien van hun woning. Als de zorgbehoefte toeneemt, willen de ouderen niet bij hun kinderen in huis gaan wonen. Wel verwachten veel van hen dat hun kinderen hen zullen verzorgen. De WIBO woning (Wonen In een Beschermde Omgeving) en de Kangoeroewoning (twee zelfstandige woningen bij of tegen elkaar) worden dan populaire opties. De houding tegenover verzorgingstehuizen is vrij negatief.

de Heerlerbaan, een wijk in Heerlen, waren overlast van rondhangende jeugd en onrust over de vestiging van een coffeeshop de aanleiding om Regioplan te vragen een buurtveiligheidsplan op te stellen. Belangrijk voor het slagen van een wijkplan is dat er geluisterd wordt naar de bewoners, ondernemers, scholen en andere instanties in de wijk. Regioplan heeft naast de analyse van de buurt- en politiemonitoren daarom intensief gesproken met groepen bewoners, sleutelpersonen en professionals uit de wijk. Voorts hebben bewoners en andere betrokkenen via een druk bezochte inspraakavond hun mening kenbaar kunnen maken. Deze aanpak heeft geleid tot een integraal actieplan dat breed gedragen wordt in de wijk.

Onderzoek naar behoefte aan stallingsvoorzieningen voor fietsen in Amsterdam. Betreft zowel de voorzieningen in woonbuurten als in en om bestemmingslokaties (winkelcentra, zwembaden, dagmarkten).

Het complex Henri Dunant ligt in de Staalmanpleinbuurt in de Westelijke Tuinsteden in Amsterdam. Voor de buurt is in 2002 een vernieuwingsplan opgesteld. Voor de deelgebieden in de buurt worden deelplannen ontwikkeld. De Dageraad is eigenaar van het Dunantcomplex en wil de bewoners graag betrekken bij de planvorming en daarom is er een mensen en wensenonderzoek uitgevoerd. Uit het onderzoek blijkt dat bewoners redelijk tevreden zijn over hun woning, maar om de kwaliteit te behouden en verbeteren zijn aanpassingen wel gewenst. De woonomgeving wordt ook gewaardeerd, met name over de specifieke kwaliteiten van de naoorlogse wijken (ruimte, licht en groen) zijn bewoners tevreden. Het gebrek aan voorzieningen en sociale cohesie vormen echter wel een bedreiging voor de buurt.

Welke initiatieven ter versterking van de wijkeconomie werken en waarom? Wat werkt niet en waar ligt dit aan? Dat waren de kernvragen van een verkennend onderzoek van Regioplan voor de provincie Zuid-Holland naar de praktijk van wijkeconomie. In acht stadswijken en vier landelijke kernen is in kaart gebracht welke activiteiten worden ondernomen om het sociaal-economische draagvlak te verbeteren. Het onderzoek resulteerde in faal- en succesfactoren en in SWOT-analyses van vooroorlogse en naoorlogse wijken. Succesfactoren blijken beschikbaarheid van ruimte, greep op vastgoed, geld, markt en vraaggericht werken en ondernemerschap. Er is ruim aandacht besteed aan procesaspecten van deze complexe projecten.

Net als in veel andere steden in ons land worden in Nijmegen woningen van corporaties verdeeld via het zogenaamde aanbodmodel. In Nijmegen is vooral de tijd die men wacht op een woning van belang voor de kans op een woning. In de praktijk van de woonruimteverdeling blijkt dat er sprake is van een toenemende concentratie van niet-westerse allochtonen in een beperkt aantal buurten in de stad. Deze segregatietendens is echter maar zeer beperkt toe te schrijven aan de systematiek van het aanbodmodel. Een vervolgonderzoek voor de gemeente Nijmegen zal meer duidelijkheid brengen over welke factoren verder bijdragen aan de scheve verdeling.