FLEXIBILISERING

Ontwikkelingen als veranderende verhoudingen op de arbeidsmarkt, concurrentiedruk en technologische vernieuwingen hebben effect op de inzet van personeel. Een belangrijk effect is dat in toenemende mate een flexibele inzet van mensen en middelen wordt gevraagd. Deze flexibilisering van arbeid kan vele vormen aannemen. Op de eerste plaats kan flexibilisering numeriek of functioneel zijn. Onder numerieke flexibilisering verstaan we het kunnen aanpassen van het arbeidsvolume. Contractuele flexibilisering (deeltijd-, nul-uren-, oproepcontracten) en temporele flexibilisering (ploegendiensten, overwerk, variabele werktijden) vormen deze numerieke flexibilisering. Functionele flexibiliteit betreft de mate van inzetbaarheid op verschillende taken en functies.

Flexibilisering kan betrekking hebben op het eigen personeel, maar kan ook externe flexibilisering betreffen: ‘inhuur’ van arbeidskrachten of uitbesteding van taken. Steeds vaker wordt, met name binnen de publieke sector, een flexibelere personeelsinzet gezocht in samenwerking tussen organisaties. Flexibilisering creëert uitdagingen op terreinen als HRM-beleid, arbeidsvoorwaarden, arbeidsverhoudingen, medezeggenschap, et cetera.
KENNISGEBIEDEN BIJ DIT KERNWOORD (4)
Dit kernwoord valt onder de volgende kennisgebieden: