Het Prognosemodel Justitiële Ketens (PMJ) maakt ramingen van de capaciteitsbehoefte op diverse justitieterreinen en heeft tot doel de begroting van het ministerie van Justitie zo goed mogelijk te onderbouwen en transparant te maken. Regioplan voerde een evaluatie uit onder gebruikers, modelbouwers, coördinatoren, beleidsmakers en wetenschappers van het PMJ-systeem.

In opdracht van de Rekenkamercommissie van de gemeente Haarlem heeft Regioplan een documentanalyse uitgevoerd die betrekking heeft op de verzelfstandiging van vier gemeentelijke organisatieonderdelen. Doel van deze documentanalyse was het verkrijgen van inzicht in onder meer de motieven en doelstellingen van de gemeente om deze organisatieonderdelen te verzelfstandigen.

Dit rapport is niet openbaar.

In opdracht van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) heeft Regioplan onderzoek gedaan naar borgstelling en kredietwaardigheid van de kinderopvang. Het onderzoek biedt onder meer zicht op de externe financieringsbehoefte van de sector wanneer zij de toekomstige vraag naar opvang wil bijhouden. In dit verband is ook de vraag naar borgstellingen onderzocht.

De gemeente Den Helder heeft in 2005 gekozen voor het instrument Beleidsgestuurde Contractfinanciering (afgekort BCF) om daarmee beter sturing te kunnen geven aan het door haar gevoerde subsidiebeleid. Beleidsgestuurde contractfinanciering (BCF) is voor de gemeente een bruikbare werkwijze om tot heldere afspraken met maatschappelijke organisaties te komen. De manier waarop BCF in Den Helder wordt uitgevoerd is echter niet effectief. Die conclusie trekt de Rekenkamercommissie Den Helder naar aanleiding van het onderzoek van Regioplan naar de uitvoering van BCF.

In opdracht van de rekenkamer van de gemeente Westerveld heeft Regioplan een onderzoek uitgevoerd naar de stand van zaken van het collegeprogramma 2006-2010. Er is onderzocht in hoeverre het collegeprogramma tot de gewenste resultaten heeft geleid.

Waar enkele jaren geleden gemeenten en UWV nog veel trajecten integraal uitbesteedden, is er tegenwoordig meer sprake van een mix. Het inschakelen van bedrijven betreft nu vaak afzonderlijke re-integratie-instrumenten of specialistische onderdelen van trajecten, zoals het opdoen van werknemersvaardigheden.
Opvallend is dat de keuze voor zelfdoen of uitbesteden van onderdelen van re-integratietrajecten in weinig gemeenten gebaseerd is op een kostenafweging. Gemeenten stellen de kwaliteit voorop, maar beschikken vaak niet over adequate informatie om te kunnen bepalen welke aanpak voor welk type cliënt effectief is. Omdat evaluatieonderzoek nog maar zelden een factor is bij het bepalen van nieuw re-integratiebeleid, roept de RWI gemeenten op om periodiek de effectiviteit van de ingezette re-integratie-instrumenten te gaan meten. Een goede en onderbouwde lokale sturing in het re-integratiebeleid is belangrijk, nu de landelijke sturing met de invoering van de Wet werk en bijstand (WWB) beduidend is afgenomen.

In opdracht van de Raad voor Werk en Inkomen hebben we casestudies gemaakt van het opdrachtgeverschap op de reïntegratiemarkt door 15 gemeenten met ruime ervaring met de inkoop van reïntegratietrajecten. Ook zochten we uit welke mogelijkheden de gebruikte informatiesystemen bieden voor het bepalen van de doeltreffendheid van de ingekochte diensten. De conclusie is dat de 15 gemeenten de inkoopprocedures inmiddels hebben ingericht volgens de nieuwste regelgeving (SUWI). Het casemanagement is daarentegen nog sterk in ontwikkeling. De gemeenten hebben verder hun informatiehuishouding nog niet op orde. Dit betekent dat op korte termijn geen effectmetingen uitvoerbaar zijn.