Terug

Herhalingsmeting uitstroomonderzoek STL

Publicatienummer: 25009
Publicatiedatum: november 2025

Dit onderzoek laat zien dat werknemers de sector transport en logistiek vaak niet verlaten omdat ze het vak zat zijn, maar omdat de omstandigheden eromheen knellen. De belangrijkste redenen voor vrijwillige uitstroom zijn een ervaren gebrek aan waardering, een hoge werkdruk, weinig ondersteuning vanuit leidinggevende of werkgever en onaantrekkelijke roosters en werktijden. Dat is relevant, omdat de sector al langere tijd met grote krapte kampt en het behouden (en eventueel terughalen) van ervaren mensen steeds belangrijker wordt voor werkgevers én voor het Sectorinstituut Transport en Logistiek (STL).

Regioplan voerde het onderzoek uit in opdracht van STL als herhalingsmeting van 2023 (zie bijlage). In mei–juli 2025 is een online enquête uitgezet onder oud-werknemers; 301 respondenten vallen binnen de onderzoeksdoelgroep. Daarnaast zijn tien (telefonische of online) interviews gehouden om de uitkomsten te verdiepen.

Uit de enquête blijkt dat veel vertrekkers juist positief terugkijken op de inhoud van het werk, de zelfstandigheid en vaak ook de reistijd. Tegelijkertijd zijn zij relatief vaak ontevreden over ondersteuning en waardering, werkdruk, werksfeer en perspectief om door te groeien. In de interviews komt naar voren dat vertrek meestal voortkomt uit een stapeling: onregelmatige werktijden die botsen met privé, stress door planning en bereikbaarheid, en praktische belemmeringen onderweg (zoals minder voorzieningen en lastiger parkeren).

Ongeveer twee op de vijf vrijwillige vertrekkers denken dat hun werkgever het vertrek had kunnen voorkomen. Zij noemen vooral beter werkgeverschap: meer communicatie, betrokkenheid en waardering, plus aandacht voor werkplezier, afspraken die worden nagekomen, en waar mogelijk betere roosters en planning. Voor STL ligt er vooral een rol in het ondersteunen van de sector op thema’s die de aantrekkelijkheid van het werk raken: goede werkomstandigheden onderweg én het stimuleren dat werkgevers blijven investeren in invloed op werktijden en respect voor professionele planningservaring.

De bereidheid om terug te keren is gemengd: een deel sluit het uit, veel mensen twijfelen, en een kleine groep staat open voor terugkeer. Wie terugkeer overweegt, noemt vooral beter salaris, een betere werksfeer en meer waardering als voorwaarden. Dat laat zien dat het niet alleen draait om nieuwe mensen werven, maar ook om het werk zo te organiseren en aan te sturen dat mensen graag blijven of terugkomen.