Onder de naam ‘Supergewone mensen gezocht’ voert Pleegzorg Nederland al enige jaren campagne. Het doel is het vergroten van de naamsbekendheid van pleegzorg en het werven van nieuwe pleegouders. Dat laatste leek niet bereikt te worden en daarom werden wij ingeschakeld voor een onderzoek. De centrale vraag hiervan was waarom aspirant-pleegouders na het bezoeken van een informatieavond lijken af te haken. Het blijkt dat de meeste aspirant-pleegouders twijfelen. Ze vrezen dat ze niet kunnen voldoen aan de verwachtingen die pleegzorg stelt. Pleegzorg Nederland gebruikt de uitkomsten om de werving van aspirant-pleegouders te verbeteren.

Meer informatie
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Ger.

Voor jonggehandicapten is het vaak lastig om over te stappen naar een volgende baan. Als zij, om welke reden dan ook, hun baan kwijtraken, komen ze in veel gevallen eerst een periode thuis te zitten voordat zij weer nieuw werk vinden.

Jonggehandicapten komen vaak pas bij toeleiders naar werk in beeld nadat zij werkloos zijn geworden. Dat vertraagt de zoektocht naar een nieuwe baan; de jonggehandicapte zit dan immers al thuis. Dit komt mede doordat de toeleiding vaak in handen is van een andere begeleider dan de werkbegeleiding. Periodes van werkloosheid kunnen makkelijker worden voorkomen als de toeleiding en werkbegeleiding bij één persoon worden belegd.

Werkbehoud wordt gerealiseerd door een proces, niet factoren
In het onderzoek naar factoren die duurzaam werk konden verklaren en bevorderen kwam duidelijk naar voren dat de factoren vooral als een proces moeten worden gezien. Factoren staan niet op zichzelf en hebben niet een ‘eigen, individueel effect’. Veel meer blijkt dat een aantal factoren samen bijdragen aan werkbehoud of werkverlies en dat deze combinaties van factoren per context kunnen verschillen. Gezien de complexiteit van de processen, moet vervolgonderzoek vooral de diepte ingaan en minder de breedte, en zich vooral moet richten op (deel)processen.

Interviews, casestudies en arenagesprekken
Om inzicht te krijgen in de ingewikkelde processen zijn allereerst veel interviews gehouden met toeleiders en jobcoaches en werkgevers. Vervolgens voerde wij casestudies uit waarbij steeds een jonggehandicapte, zijn werkgever en jobcoach werden gesproken. Zo mogelijk werd de casestudie afgerond met een gesprek met alle drie de partijen bijeen. Ten slotte organiseerde we samen met Hiemstra & de Vries arenagesprekken. Deze waren bedoeld om te komen tot handelingsperspectieven en handvatten voor beleid. Daarin werd gesproken met de belangrijkste stakeholders, opnieuw jonggehandicapten, jobcoaches en leidinggevenden. Rondom het gesprek luisterde vertegenwoordigers van organisaties zoals het UWV en ministeries mee. Zo kregen deze organisaties directe input om mee verder te gaan.

We hebben dit onderzoek samen met Hiemstra & De Vries uitgevoerd. UWV heeft het onderzoek gesubsidieerd.

Over de aard en de omvang van seksuele uitbuiting en mensenhandel van jongens is erg weinig bekend. De grootste belemmerende factor voor zicht op aard en omvang is dat het zich in het verborgene afspeelt. Het fenomeen is onzichtbaar voor de samenleving als geheel, maar ook voor hulpverleningsinstellingen en organisaties blijft de doelgroep vaak verborgen.

Signalering jongensslachtoffers
Volgens professionals staat de signalering van de jongensslachtoffers nog in de kinderschoenen. Welke mogelijke kenmerken wijzen op slachtofferschap is moeilijk te zeggen. De onbekendheid met het fenomeen en de grote diversiteit onder de jongens uit deze doelgroep maken het lastig om eenduidig te bepalen welk gedrag bij deze jongens als opvallend en verontrustend moet worden gezien. Een passend zorg- en ondersteuningsaanbod ontbreekt dan ook wanneer het om jongensslachtoffers gaat. Het is volgens professionals niet voldoende om te wachten tot de casuïstiek binnendruppelt. De jongensslachtoffers die in dit onderzoek zijn gevonden hebben hulp nodig, los van de precieze aard en definitie van hun slachtofferschap. Het onderzoek laat zien dat dit de hulpverlening voor grote uitdagingen stelt.

Meer informatie?
Neem contact op met Katrien.

Dit onderzoek hebben wij, in samenwerking met Shop Den Haag, uitgevoerd in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Bij de invoering van passend onderwijs heeft de overheid een tijdelijke, landelijke geschillencommissie ingesteld. Deze Geschillencommissie passend onderwijs (GPO) is belegd bij de Stichting Onderwijsgeschillen. Ouders kunnen hier terecht met een geschil over:

• (weigering van) toelating van leerlingen die extra ondersteuning nodig hebben;
• verwijdering van een leerling;
• vast- en bijstelling van het ontwikkelingsperspectief voor leerlingen die extra ondersteuning nodig hebben.

In het voorjaar van 2016 waren er ruim 60 adviezen uitgebracht en wilde men meer zicht op de effecten hiervan. In opdracht van het Expertisecentrum van Stichting Onderwijsgeschillen hebben wij de tevredenheid over de procedure, de uitkomsten van de procedure en mogelijke verbeteringen onderzocht.

Wanneer mag en moet je, ondanks je medisch beroepsgeheim, informatie delen over huiselijk geweld en kindermishandeling? Die vraag stond centraal in een traject dat we voor de gemeente Rotterdam begeleidden. Informatie delen mag namelijk wel degelijk. Sterker nog: soms moet het gewoon. Maar er is veel onduidelijkheid over en er is zeker ook angst voor de gevolgen. We brachten onder andere in kaart hoe het precies zit met informatie delen bij deze problematiek in relatie tot het medisch beroepsgeheim. En we ondersteunden de gemeente bij het organiseren van een conferentie over dit onderwerp.

Meer informatie?
Neem contact op met Katrien.

De recidivecijfers van jeugdige daders lopen al een aantal jaren terug. Wat is de rol van overheidsbeleid in deze daling? Is er een link tussen de implementatie en de impact van beleidsmaatregelen gericht op recidivevermindering en de daling in de recidive onder jeugdigen? In hoeverre spelen alternatieve verklaringen een rol? Deze vragen onderzochten wij in twee trajecten in opdracht van, en deels samen met, het WODC van het ministerie van Justitie en Veiligheid.

Meer informatie
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Miranda.

Krijgen jeugdigen de zorg die nodig is? Is de gemeente ‘in control’ zowel financieel als beleidsinhoudelijk? Voor een drietal gemeenten, behorend tot het Hart van Brabant, onderzochten we hoe de jeugdteams functioneren in relatie tot de vrij toegankelijke voorzieningen en de geïndiceerde jeugdzorg. De uitkomsten van het onderzoek zijn besproken met de gemeenteraden en hebben geleid tot aanscherping en bijstelling van het beleid en de uitvoering.

Meer informatie?
Neem contact op met Frank.

De Amsterdamse Subsidieregeling Burgerschap en Diversiteit is in het leven geroepen om stedelijke (vrijwilligers)organisaties te ondersteunen in het versterken van de positie van hun achterban. De gemeente Amsterdam vroeg ons in de zomer van 2016 om inzicht te geven in de opbrengsten van deze subsidieregeling. Onderzoeken als deze zijn vaak een grote uitdaging. Immers, hoe meet je de opbrengsten van projecten met een doorgaans klein bereik en grote ambities, maar de mogelijkheden voor ‘hard’ effectiviteitsonderzoek beperkt zijn? We voerden 17 case studies uit en keken per casus of het uitgevoerde project bij heeft gedragen aan de vooraf geformuleerde doelen.

Voor de gemeente Lelystad is onze collega Frank Kriek vier maanden ingezet als adviseur sociaal domein. In die periode heeft hij de gemeente vertegenwoordigd in diverse regionale overlegorganen en actief meegewerkt aan de doorontwikkeling van verschillende dossiers zoals beschermd wonen, de aanpak van verwarde personen en de eigen bijdrage regeling.

Meer informatie?
Neem contact op met Frank.

Diemen, Uithoorn en Ouder-Amstel werken met één visie op cliëntbenadering in het sociale domein. Daar past een eenvoudig, op één wettelijk domein toegespitst cliëntervaringsonderzoek niet goed bij. Daarom heeft Regioplan een Monitor Cliëntervaring Sociaal Domein ontwikkeld: een integraal onderzoek onder alle cliënten, ongeacht de wettelijke domeinen van waaruit zij zorg en ondersteuning ontvangen.

Dat deze integrale benadering zinvol is, blijkt ook uit de resultaten. Cliënten zijn over het algemeen positief over de ontvangen hulp en ondersteuning, maar wijzen juist op het punt van de transformatiedoelen en integraliteit op verbeterpunten.