Regioplan heeft in het kader van de Monitor bevordering arbeidsparticipatie chronisch zieken en gehandicapten in opdracht van de CG-Raad een vragenlijst ontwikkeld waarmee patiëntenorganisaties de arbeidsmogelijkheden van hun leden in kaart kunnen brengen. Daarnaast heeft Regioplan een handreiking geschreven voor patiëntenorganisaties voor het opzetten van arbeidsprojecten. De wijze waarop ervaringskennis ingezet kan worden om het project effectiever te maken, is een belangrijk aandachtspunt.

Regioplan heeft de pilot ‘Meer werkplekken bij werkgevers’ drie jaar lang gevolgd en geëvalueerd. Het hoofddoel van deze pilot was het ontwikkelen en uitproberen van aanpakken die gericht zijn op het creëren van meer werkplekken bij werkgevers voor werknemers met een arbeidsbeperking. De pilot focust op de vraag hoe werkgevers verleid, gestimuleerd en ondersteund kunnen worden om mensen met een arbeidsbeperking in dienst te nemen en te houden. In mei 2013 verscheen het eindrapport en de literatuurstudie. Met het oog op de komst van de participatiewet en de qutoumregeling/baangarantie heel actueel.

Met de wet stimulering arbeidsparticipatie (STAP) heeft UWV de bevoegdheid gekregen nieuwe re-integratie instrumenten in te zetten voor daartoe geïndiceerde klanten. Een van die instrumenten is de loonkostensubsidie (LKS). LKS wordt ingezet bij de re-integratie van klanten met een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Werkgevers krijgen een subsidiebedrag indien zij een geïndiceerde cliënt in dienst nemen.

In opdracht van UWV deed Regioplan onderzoek naar de meerwaarde van het instrument loonkostensubsidie. In het onderzoek stonden de volgende vragen centraal:
1. Voor welke klanten leidt het gebruik van LKS tot het vinden van werk, en welke klanten stromen vervolgens na een jaar LKS door naar een duurzame baan zonder subsidie?
2. Welke rol speelt het instrument LKS bij de aanname door werkgevers van werkzoekenden met een grote afstand tot de arbeidsmarkt?

Het onderzoek bestaat uit twee metingen onder werkgevers, werknemers en re-integratiebedrijven. In een afzonderlijk onderzoek is het keuzeproces van werkgevers bij het vervullen van vacatures is kaart gebracht. Hierbij is gebruik gemaakt van conjunctanalyse (ook bekend als vignettenmethode).

Hieronder vindt u de rapportage van de eerste meting van de monitor Loonkostensubsidie. De rapportage over het keuzeproces van werkgevers vindt u hier.

Sinds invoering van de WIA hebben zieke werknemers die minder dan 35 procent arbeidsongeschikt verklaard worden geen recht meer op een arbeidsongeschiktheidsduitkering. Van deze werknemers wordt verwacht dat zij zelf in hun inkomen kunnen voorzien. Een relatief grote groep slaagt er echter niet in het werk te hervatten. Regioplan onderzocht in hoeverre de door UWV vastgestelde beperking en / of de gezondheidsbeleving van deze werknemers van invloed is op de kans op werkhervatting. Gezondheidsbeleving blijkt belangrijker te zijn voor de kans op werkhervatting dan de door UWV vastgestelde beperkingen. Gezondheidsbeleving alleen kan echter niet verklaren waarom de ene 35minners het werk wel en de andere het werk niet hervat. Uit het onderzoek komt ook naar voren dat met name de werknemers met een zwakke uitgangspositie er niet in slagen het werk te hervatten.

Ruim een kwart van de Wajongers werkt. Ongeveer de helft van deze groep werkt bij een reguliere werkgever. De nieuwe Wajongwet beoogt (onder meer) de deelname aan reguliere arbeid te verhogen. In het onderzoek ‘Ervaringen van werkgevers met Wajongers’ gaan we in op de vraag welke arbeidsparticipatiemogelijkheden reguliere werkgevers bieden aan Wajongers en hoe deze kunnen worden verbeterd. Uit het onderzoek blijkt onder meer dat arbeidsparticipatiemogelijkheden bij reguliere werkgevers groter worden wanneer werkgevers inzicht hebben in de (on)mogelijkheden van de Wajonger. De werkgever moet zich realiseren dat niet alleen bij aanname, maar ook na de match een werkomgeving moet worden gecreëerd waarin de productiviteit zo hoog mogelijk en de kans op uitval zo laag mogelijk is.

Voor groepen zoals (deels) arbeidsongeschikten en/of langdurig werklozen, zal het in tijden van financiële en economische crisis extra lastig zijn om aan het werk te komen. Ondersteuning in de vorm van gericht ingezette re-integratie-instrumenten zoals scholing en presentatie- en sollicitatietraining, kan voor deze relatief moeilijk plaatsbare groepen uitkomst bieden. In dit artikel worden aan de hand van casestudies verscheidene vormen van re-integratie-instrumenten besproken, waarvan uit onderzoek is gebleken dat ze in bepaalde situaties tot ‘succes’ kunnen leiden. Er worden verscheidene indicatoren besproken waarmee het succes van re-integratie inzichtelijk kan worden gemaakt.

Meer 35minners dan voorheen slagen erin om na afwijzing van hun WIA-claim aan het werk te blijven. Dit is een van de conclusies van het onderzoek dat Regioplan eind 2008 in opdracht van de Stichting van de Arbeid heeft uitgevoerd. Blijkbaar slagen werkgevers en werknemers er steeds beter in een oplossing binnen of buiten de organisatie te vinden als na twee jaar ziekte de werknemer niet in aanmerking komt voor een arbeidsongeschiktheidsuitkering. Maar loont het eigenlijk wel om je in te spannen voor een groep van niet meer dan 15.000 werknemers?

Bedrijven nemen soms mensen in dienst die een grote afstand tot de arbeidsmarkt hebben. Waarom doen bedrijven als NUON en de Schiphol Group dit? Welke eisen stellen ze aan kandidaten? Wat zijn de instrumenten voor succes en welke obstakels komen deze bedrijven tegen? Regioplan Beleidsonderzoek onderzocht de motieven en methodieken van bedrijven die bijvoorbeeld schoolverlaters of gehandicapten in dienst nemen.

Eind 2007 heeft Regioplan in opdracht van UWV door middel van een telefonische enquête onderzocht welk percentage cliënten dat via UWV scholing had gevolgd, aan het werk was. Hier kwam uit dat ongeveer de helft van de cliënten die de opleiding hebben afgerond, een baan heeft gevonden. In 2009 heeft Regioplan opnieuw de relatie tussen scholing en werk onderzocht, ditmaal met behulp van bestandsanalyses. Hieruit blijkt dat de helft van de cliënten die al ten minste één jaar of langer geleden de opleiding hebben afgerond, in het eerste jaar na afronding van deze opleiding ten minste drie maanden gewerkt heeft. Van deze groep werkenden heeft tachtig procent zelfs zes maanden of meer gewerkt in deze periode.

De effectiviteit van de inspanningen van re-integratiebedrijven wordt regelmatig besproken maar is vrij moeilijk te bepalen. Zijn de inspanningen pas effectief als ze direct tot een baan leiden of moet de mate waarin de kans op een baan wordt vergroot als maatstaf worden genomen? Het laatste is lastig op een objectieve wijze vast te stellen. De contracten die het UWV met veel re-integratiebedrijven sluit, zijn mede daarom veelal gebaseerd op daadwerkelijke plaatsingspercentages m.a.w direct en objectief meetbare criteria.