Gemeenten kunnen vanaf nu hun schuldhulp gerichter en effectiever verlenen, dankzij het nieuwe methodisch screeningsinstrument Mesis©. Deze vragenlijst geeft een beeld van waar de schuldenaar staat, wat zijn mogelijkheden zijn en welke ondersteuning eventueel bij hem past. Mesis© ondersteunt schuldhulpverleners en managers bij een nieuwe manier van werken en sturen op schuldhulpverlening. Niet de technische juridische kenmerken maar de gedragscomponenten van de schuldenaar staan daarbij centraal.
Het instrument wordt ondergebracht bij een onafhankelijke, non‐profit “Stichting Beheer en ontwikkeling instrumenten ondersteuning vakmanschap sociaal domein”. Deze stichting maakt de invoering van een digitale versie mogelijk en zorgt ook voor de noodzakelijke verdere validatie, doorontwikkeling en onderhoud van het instrument. Gemeenten die besluiten van deze versie gebruik te maken, betalen daarvoor een kostendekkende vergoeding. De vragenlijst en rekenregels blijven ook vrij beschikbaar. Er is dan geen toezicht op de kwaliteit.
Inmiddels zijn een aantal gemeenten actief aan de slag met (de implementatie van) Mesis. Meer informatie kunt u vinden op www.mesis.nu.

StartBaan is het interne Re-integratiebedrijf van de gemeente Den Haag. Het is speciaal ontwikkeld voor Haagse WWB-klanten met een middellange afstand tot de arbeidsmarkt en werkt volgens de methodiek van competentiegericht integreren.
Regioplan heeft, in opdracht van het Gilde Re-integratie, een resultaatevaluatie uitgevoerd van het StartBaan horecatraject. Hieruit bleek dat 43 procent van de klanten uitstroomt naar werk. In ongeveer de helft van de gevallen kon de uitkering worden beëindigd.

Deze resultaatevaluatie is de afsluiting van een ondersteuningstraject van StartBaan door het Gilde Re-integratie. In eerdere fasen van dit ondersteuningstraject is een methodiekbeschrijving opgesteld en een procesevaluatie uitgevoerd. Hieronder vindt u ook de integrale rapportage.

Door het uitvoeren van schuldhulpverlening, voorkomen gemeenten hoge kosten op andere terreinen. Elke euro die gemeenten besteden aan schuldhulpverlening, leidt tot gemiddeld twee euro aan kostenbesparing op andere plekken. Dit blijkt uit onderzoek dat Hogeschool Utrecht (HU) en Regioplan samen hebben uitgevoerd naar de kosten en baten van schuldhulpverlening. Het onderzoek gebeurde in opdracht van elf organisaties op dit vakgebied.

De grootste besparingen worden gerealiseerd door een kortere uitkeringsduur, met name bij de gemeentelijke sociale dienst. Door de inzet van schuldhulpverlening wordt hier per 100.000 inwoners circa 1,4 miljoen euro bespaard op WWB-uitkeringen en re-integratietrajecten. Een andere grote besparing is het voorkomen van huisuitzettingen van de schuldenaren, ongeveer 1,1 miljoen euro. Het gaat o.a. om kosten die woningcorporaties maken bij huisuitzettingen en kosten voor het organiseren van maatschappelijke opvang. Andere kostenbesparingen vinden plaats bij de verslavingszorg en de ggz.

Arbeidsdeskundigen zijn heel goed in het maken van een afweging tussen iemands belastbaarheid en de belasting die het werken in een specifieke functie met zich meebrengt. Daarmee onderscheidt de arbeidsdeskundige zich van andere professionals op het veld van mens, werk en inkomen. Maar wat kunnen en moeten arbeidsdeskundigen doen om ook in de toekomst een onderscheidende rol te spelen op dit terrein en de concurrentie een stap voor te blijven? Op basis van een SWOT-analyse heeft Regioplan daarvoor vier kritische succesfactoren geformuleerd. Verdere professionalisering van de kernexpertise op het gebied van belastbaarheid-belasting is daarbij de basis voor verdere uitbreiding en ontwikkeling.

Het screeningsinstrument re-integratie WWB (Wet Werk en Bijstand) heeft als doel om aanvragers van WWB te beoordelen op hun arbeidsmarkt zelfredzaamheid. Door te focussen op motivatie, gedrag en werkzoekvaardigheden geeft dit instrument een beeld van de mate waarin WWB-cliënten in staat geacht mogen worden zelf of met ondersteuning van gemeenten de weg naar de arbeidsmarkt te vinden. Ook cliënten die (nog) niet in staat zijn om aan hun re-integratie te werken worden met behulp van dit instrument geïndentificeerd. Groot verschil met eerdere screeningsinstrumenten is dat ervan wordt uitgegaan dat werkloosheid in belangrijke mate gevolg is van sociaal-psychologische factoren zoals houding, gedrag en motivatie. Daarnaast spelen de zogenaamde skills (zowel beroeps-, werknemers- als algemene levensvaardigheden) een belangrijke rol. Het instrument is ontwikkeld voor alle sociale diensten. Lokale toepassing vergt vaak enige aanpassing aan de lokale context en poltieke prioriteiten. Bovendien is van groot belang dat professionals zich het gedachtegoed waarop het instrument gebaseerd is eigen maken. Dat betekent dat zij moeten gaan denken in termen van zelfsturing en zelfredzaamheid en minder vanuit een hulpverlenersperspectief.

Indien u problemen ondervindt met het downloaden van de publicatie, kunt u via rechtermuisknop – ‘doel opslaan als’ het rapport op uw harde schijf opslaan en hem vanaf daar openen.

Hoe kiezen werkgevers tussen kandidaten voor het vervullen van vacatures? Kan hun keuze worden beïnvloed door de inzet van instrumenten zoals loonkostensubsidie? Maikel Groenewoud beschrijft in dit artikel een onderzoek waarin het keuzeproces van werkgevers is gesimuleerd gebruikmakend van conjunctanalyse (ook bekend als de vignettenmethode). Werkgevers kregen via een internetenquête profielen van kandidaten voorgelegd en werden vervolgens gevraagd aan te geven welke kandidaat hun voorkeur heeft. Er is voor deze methode gekozen omdat hiermee het proces dicht wordt benaderd dat werkgevers in de praktijk doorlopen bij keuzes tussen kandidaten. Werkgevers blijken op de eerste plaats vooral belang te hechten aan opleiding en werkervaring, gevolgd door beschikbaarheid en leeftijd. Werkgevers hechten relatief weinig belang aan het uitkeringstype en de inzet van subsidie-instrumenten. Dit neemt niet weg dat de inzet van instrumenten zoals loonkostensubsidie kandidaten wel aantrekkelijker maakt in de ogen van werkgevers.

Maikel heeft dit artikel gepresenteerd tijdens de Nederlandse Arbeidsmarktdag 2011.

De Inspectie Werk en Inkomen detacheerde onderzoekers Francien Rosing en Suzanne Slotboom om mee te werken aan een onderzoek naar flexwerk en uitstroom.

De Inspectie Werk en Inkomen deed onderzoek naar de wijze waarop door UWV en gemeenten wordt omgegaan met de mogelijkheden van uitstroom naar flexibele arbeid. IWI beoogt met dit onderzoek bij te dragen aan de kennis over de positie van flexwerkers en de stimulering van werkhervatting in flexibele arbeid binnen het stelsel van werk en inkomen, waardoor de kwaliteit van de uitvoering binnen kan worden vergroot.

Francien en Suzanne interviewden stakeholders, voerden een kwalitatieve data-analyse uit en verwerkten de resultaten in een onderzoeksrapport.

This English newsletter contains a selection of interesting studies conducted by Regioplan in recent years. The overview will give an impression of our expertise and our (international) research activities. Studies being discussed include:

– Undeclared work in the EU
– Migrants leaving the Netherlands

– Migrants from third countries
– Civic integration abroad
– Civic integration and modern citizenship
– Camera surveillance
– Export and import of firearms
– Trade missions
– Deprived neighbourhoods

Door het uitvoeren van schuldhulpverlening, voorkomen gemeenten hoge kosten op andere terreinen. Elke euro die gemeenten besteden aan schuldhulpverlening, leidt tot gemiddeld twee euro aan kostenbesparing op andere plekken. Dit blijkt uit onderzoek dat Hogeschool Utrecht (HU) en Regioplan samen hebben uitgevoerd naar de kosten en baten van schuldhulpverlening. Het onderzoek werd uitgevoerd in opdracht van elf organisaties op dit vakgebied.



Zaterdag 16 juli 2011 verscheen een ingezonden stuk over het onderzoek in het Parool. Deze kunt u hieronder downloaden. Het onderliggend rapport vindt u hier.

In opdracht van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) heeft Regioplan samen met SEO Economisch Onderzoek een update van een kosten-batenanalyse uit 2006 uitgevoerd naar de zogenoemde ‘harmonisatie’ van de rechtspositie van het overheidspersoneel.

Het onderzoek heeft het karakter van een kengetallen kosten-batenanalyse (KKBA) en is bedoeld om een gestructureerd en inzichtelijk overzicht te bieden van de (mogelijke) effecten die optreden vanwege de harmonisatie. Het rapport beschrijft de kosten en baten van de harmonisatie voor de overheid als werkgever en wetgever.


Het rapport is in oktober 2011 aangeboden aan de Tweede Kamer door minister Donner (BZK).